دو تن در باره من تباه گردیدند ، دوستى که ازحد بگذراند و دروغ بافنده‏اى که از آنچه در من نیست سخن راند ] و این مانند فرموده اوست : که [ دو تن در باره من هلاک شدند دوستى که از حد گذراند و دشمنى که بیهوده سخن راند . ] [نهج البلاغه]

مرکز اسلامی منچستر

چشم بیمار

من به خال لبت اى دوست گرفتار شدم     چشم بیمــــار تــــو را دیــدم و بیمار شدم

فارغ از خود شدم و کوس اناالحق بزدم       همچــــو منصــور خــــــریدار سرِ دار شدم

غم دلدار فکنده است بجانم  شررى             کـــه بـــجــــان آمدم و شهره بازار شدم

درِ میخانه گشایید برویم  شب و روز              که من از مسجد و از مدرسه بیزار شدم

جــــامــه زهد و ریا کَندم و بر تن کردم       خــــرقــــه پیــــر خـــراباتى و هشیار شدم

واعـــظ شهــر کــه از پند خود آزارم داد        از دم رنــــد مــــى‏آلــــوده مــــَددکار شدم 

  بگذارید   که    از   بتکده   یادی  بکنم               من که با دست بت میکده بیدار شدم

دیوان امام

منبع :موسسه تنظیم نشر وآثار امام خمینی رحمت الله علیه




مرکز اسلامی منچستر ::: چهارشنبه 87/4/5::: ساعت 4:7 عصر

>> بازدیدهای وبلاگ <<
بازدید امروز: 13


بازدید دیروز: 6


کل بازدید :54949
 
 >>اوقات شرعی <<
 
>> درباره خودم<<
 
 
>>اشتراک در خبرنامه<<
 
 
>>طراح قالب<<